« Geri
MİTRAL ANÜLER KALSİFİKASYONU OLUP MİTRAL KAPAK REPLASMANI YAPILAN HASTALARIN POSTOPERATİF ORTA DÖNEM SONUÇLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
SERKAN GÜME, VEYSEL BAŞAR, MEHMED YANARTAŞ
Koşuyolu Heart Journal - 2021;24(2):94-100
Department of Cardiovascular Surgery, Batman Training and Research Hospital, Batman, Turkey

Giriş: Mitral anüler kalsifikasyon (MAK), mitral kapağı çevreleyen fibröz dokunun kalsifikasyonuyla karakterize kronik dejeneratif noninflamatuvar bir durumdur. MAK (+) olup mitral kapak replasmanı (MVR) yapılan hastalarda protez kapak dehissensi, atriyoventriküler oluk ayrışması gibi durumlar görülebilir. Bu çalışmada, MAK (+) olup MVR yapılmış hastaların kendi arasında postoperatif dönemdeki paravalvüler kaçak (PVL) oranlarını, komplikasyonlarını, mortalite ve morbiditeyi azaltmak için intraoperatif/postoperatif ne gibi önlemler alınabileceğinin araştırılması amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: 2014 Ocak ile 2017 Aralık arasında kliniğimizde, MAK olup MVR yapılmış olan hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastalar, MVR ile birlikte triküspit kapağa müdahale edilen (Grup 1, n= 26, %56.5) ve MVR ile triküspit kapağa müdahale ve ek kardiyak prosedür uygulanan hastalar (Grup 2, n= 20, %43.4) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bu hastalara ait preoperatif, operatif ve postoperatif sonuçlar karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma 16 erkek (%34.8) ve 30 kadın (%65.2), toplam 46 hasta üzerinde yapılmıştır. Hastaların ortalama yaşı 62 ± 11.6 yıldır. İntraoperatif verilere bakıldığında; Grup 2’de kros klemp süresi ve kardiyopulmoner baypas süresi Grup 1’e göre anlamlı olarak daha uzun bulunmuştur (p< 0.001). Postoperatif dönemde Grup 2’de postoperatif sıfırıncı gün ve toplam drenaj miktarı, kan ürünü ihtiyacı, postoperatif akut böbrek yetmezliği gelişimi ve hemodiyaliz/hemofiltrasyon ihtiyacı, ECMO ve inotrop gereksinimi anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Postoperatif ekokardiyografi verilerinde ise iki grup arasındaki PVL oranları arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Mitral anüler kalsifikasyon olup MVR ile birlikte ek prosedür yapılan hastalarda MVR yapılan hastalara göre kros klemp süresi ve kardiyopulmoner baypas süresi daha yüksek saptanmış olup bu grupta postoperatif dönemde daha fazla komplikasyon görülmüştür. Ek cerrahi prosedürlerin PVL ve mortalite oranları üzerine etkisi yoktur.

Facebook'ta Paylaş